Keramzyt - zastosowanie

Elementy „schematu KB”

wykonywane są z keramzytobetonów różnych wytrzymałości i  gęstości. Keramzyt, czyli wytwarzane z gliny lekkie kruszywo, znajduje w nowoczesnym budownictwie szeroki wachlarz zastosowań. Surowcem do produkcji jest jedynie oczyszczona glina. Proces produkcji polega na składowaniu surowca bezpośrednio po wydobyciu tzw. leżakowanie, następnie następuje rozdrobnienie i rozrobienie z wodą. Nie stosuje się żadnych dodatkowych domieszek. Powstałą w dotychczasowym procesie masę charakteryzuje duża plastyczność, jest ona następnie wypalana w temperaturze 1250 stopni Celsjusza w obrotowych piecach. Tak tworzą się porowate, pokryte ceramiczną powłoką kulki barwy czerwono-brązowej. W trakcie procesu wytwarzania keramzytu nie  powstają odpady.  Keramzyt jest dzielony na frakcje umożliwiające w efekcie końcowym wykonanie najlepszych receptur.

O mnogości zastosowań keramzytu decydują przede wszystkim właściwości takie jak:

- waga - granulki o średnicy 10-20 mm posiadają ciężar objętościowy około 300 kg/m3;

- izolacyjność termiczna - stosowany jako sucha izolacja cieplna w porównaniu ze styropianem współczynnik przewodzenia ciepła kształtuje się 0,04 do 0,075 W/mK dla keramzytu o największej frakcji;

- odporność na zawilgocenie – powierzchniowa nasiąkliwość to 21 % dla największych granulek;

- dobra mrozoodporność;

- odporność na procesy gnilne, zagrzybienie, zagnieżdżanie się owadów i gryzoni;

- idealna dźwiękochłonność. Te cechy sprawiają, iż jest to surowiec łatwy w transporcie, nie nastręczający kłopotów przy składowaniu, prosty, a zarazem wszechstronny w użyciu.

Elementy z keramzytobetonu mają idealnie gładką  powierzchnię, której nie trzeba tynkować. Powierzchnia ścian i stropów  wymaga tylko wykonania przecierki gipsowej(1-krotnie nakładanej warstwy  ) gr. 1-1,5 mm .